Autore: Franco Spellani

  • Note di Primavera 6/04/03

    Teatro Clitunno Note di Primavera 2003 – Rassegna di concerti

    Domenica 6 aprile 2003 ore 12

    Quintetto Kandinsky

    Matteo Salerno
    Simone Frondini
    Valerio Dragoni
    Eolo Pignattini
    Filippo Piagnani

    flauto
    oboe
    clarinetto
    corno
    fagotto

    Programma

    W.A.Mozart (arr. Linckelmann) –Il flauto magicooverture
    J. Haydn (arr. Perry) – Divertimento in SIb MaggAllegro con spirito- Andante quasi allegretto (St.Antony Chorale). Minuetto. Trio. Rondò. Allegretto
    L. Bernstein – Maria from West Side Story
    D. Agay – Five easy dancespolka. Tango. Bolero. Waltz. Rumba.
    L. Berio – Opus number ZOOBallo campestre. Il cavallo. Il Topo. I gattacci

    INGRESSO GRATUITO

    Ritorna alla pagina EVENTI

    303

  • La torre civica (Netherland)

    Italiano.gif (234 byte)

    [naar een artikel van Tommaso Valenti in het tijdschrift La Torre di Trevi del 1898, opgenomen in Curiosità Storiche Trevane, Foligno, Campitelli, 1922]
    De nota’s in klaar tussen de vierkante haakjes[ ] werden toegevoegd bij het opstellen van onderstaande tekst

    Hij staat in de zuidoost hoek van Piazza Vittorio Emanuele [Sinds de periode na WOII : piazza Mazzini]

    De documenten die dejuiste periode van zijn bouw zouden hebben kunnen vaststellen zijn helaas verdwenen.

    Ik geloof nochtans dat we met zekerheid kunnen stellen dat de werken begonnen zijn ronde de 13de eeuw.

    In de 14de eeuw en wel in 1354, begint men in Notulen van de Gemeente (Riformanze del Comune) welke de verslagen zijn van de oude gemeenteraden, enkele discussies die verwijzen naar de Toren te vinden. In dat jaar werd de bescherming, die men nog kan zien, aan de toren aangebracht ter ondersteuning van de kantelen. Deze ondersteuning werd toen “mand “ genoemd..

    Corrado Trinci van Foligno die zich omstreeks 1420 z had meester gemaakt van Trevi en die vervolgens de Investituur als Vicarius (8 oktober 1424) voor een periode van 3 jaar gekregen had, van Martinus V , liet de toren verlagen tijdens zijn bewind; maar daarna liet de Gemeente hem herbouwen omdat in de verte het klokkengelui niet meer gehoord werd (1429).

    Vedi anche: Orologio

    Dit werk werd voltooid met de medewerking van de ganse stad en wel op deze wijze, ofwel werk van twee of drie “stoklengtes” voor iedere priorij, ofwel werk voor iedere twee maanden, zolang de taak van de Priori duurde.

    Een “stoklengte” kwam overeen met 12 m³ muur.

    De Gemeente stelde zich garant de stenen, het zand en de kalk te leveren. De arbeiders werden 15 Florijnen per “stoklengte” betaald. Om deze kosten te kennen betalen legde de Gemeente een belasting van 10 soldi in geld per haard (per familie).

    De uitvoering van de werken evenwel verliep niet zoals het moest zijn, en vandaar dat in 1461 de Gemeente gedwongen de klokken uit de toren te halen en het uurwerk in de toren (orologio) in de toren van St Emiliano over te brengen. Hierna werd de toren opnieuw opgericht in 1462. Maar ook deze werken werden slecht uitgevoerd, zodat hij in 1464 nog een keer werd gerestaureerd.

    En hiervoor werd de Comune aangemaand omdat het vallende puin van de toren een zekere Ser Grazioso da Perugia doodde, zoals Mugnonio, Notaris in Trevi vermeldt in zijn Annali, die bewaard worden in Vaticaanse Bibliotheek [Stampato nel 1921, in Archivio per la Storia Ecclesiastica dell’Umbria, vol. V, edizione critica di Don Pietro Pirri ].

    Als gevolg van aardbevingen kwam er in 1691 nieuwe schade aan de Toren. Hierdoor werd het aantal kantelen teruggebracht tot 4, waar nu de 4 pilaren zijn op de hoeken. Bij deze gelegenheid werden ook de klokken geplaatst waar ze nu hangen, verborgen bovenaan de Toren.

    Van de oude klokken werden er twee in 1351 gegoten. De grootste werd volgens sommigen gezegend door Paus Bonifacius IX (Tomacelli) vermoedelijk wanneer hij voorbij Trevi kwam om in Perugia de opstand van het volk (Raspanti) tegen de adel te kalmeren (1397)

    Maar meer geloofwaardig is dat de Klok ingezegend werd door een zekere Natale Dedlla Torre, bisschop van Veglio die de klok zijn naam gaf en haar “Natale noemde op voorwaarde dat ze geluid werd bij de uitvoering van de doodstraf op staffe van de kerkban. Aan deze klok werd speciale eigenschap om op een ogenblik kwaaddoende regens te verdrijven toegeschreven. Op de flanken van de Toren zie je de ingevoegde maatgeving van de stenen , zoals door Commune voorgeschreven aan de steenbakkers.

    Aan de binnenkant van de grootste klok is dit dystichon aangebracht

    Convoco, signo, noto, debello, concino, ploro

    Arma, dies, horas, nubila, laeta, rogos.

    Zulke inscriptie wordt soms een weinig anders in vele oude klokken aangebracht en kan als volgt vertaald worden:

    Ik verzamel, ik tel, ik klep, ik verwijder, ik vier, ik beween

    Troepen, dagen uren, onweer, feesten doden

    Dit en vele andere notities, die te lang en te moeilijk zouden zijn, werden gevonden in ons Gemeentelijk Archief genoemd delle Tre Chiavi en in de Istoria di Trevi van Durastante Natalucci, waarover reeds gesproken werd.

    Vertaling en Bewerking Ludo De Graef – Antwerpen 2010

    Ritorna alla pagina MONUMENTI Vedi anche: Segui le orme 204

  • Theatre (Netherland)

    Italiano.gif (234 byte)

    Het theater heeft twee niveaus met loges. Na de laatste aanpassing ten einde te voldoen aan de veiligheidsnormen kan het 200 toeschouwers bevatten. Het werd gebouw in 1875 met private financiering, waardoor iedere familie zich een loge voorbehield. Het werk werd toevertrouwd aan architect en bouwheer Domenico Mollajoli die zich met succes reeds aan dergelijke werken gewaagd had. Het zeer mooi theatergordijn getekend en gedateerd 1877 is het werk van Domenico Bruschi en stelt Keizer Caligula voor die offers plengt voor de god Clitunno.

    Trevi, Teatro Clitunno

    Facciata

    Ingehuldigd in 1877 met de voorstelling van een lyrische opera, bleef het theater het centrum van culturele, recreatieve en sociale activiteiten. In 1932 werd het op verschillende plaatsen aangepast ten einde beter aan de nieuwe eisen tegemoet te komen. De scene werd aangepast, er werden kleedkamers in metselwerk gebouwd en de elektriciteit werd ingewerkt. In 1955 werd het met kleine aanpassingen omgebouwd tot bioscoop en onderging in het volgende decennium mee de ondergang van de bioscopen. In 1965 en 1966 herbergde het enkelen van de belangrijkste theatermensen door de toekenning van de “Premio Città di Trevi”. Volledig overgenomen door de Comune werd het in de jaren 1987-1993 volledig gerestaureerd met de fondsen FIO. Met de vertoningen van het theaterseizoen en verschillende andere manifestatie ( concerten, conferences) wordt het nu 50-60 keer per jaar gebruikt.

    Vertaling en Bewerking: Ludo De Graef Antwerpen 2009

    Trevi, Teatro Clitunno, Sipario di Domentico Bruschi

    Sipario

    095

  • History (Netherland)

    Italiano.gif (234 byte)

    De geschiedenis van Trevi ligt verloren in de duisternis van de tijden. Latijnse schrijvers klasseren haar als een stad van de Umbriërs en de recente vondst van een grafschrift bevestigt dat, maar op haar territorium verbleven ook prehistorische beschavingen, zoals vondsten uit het paleoliticum aantoonden.

    Het verkreeg een groot belang, wanneer tijdens het keizerrijk de oorspronkelijk loop van de Flaminia hersteld werd en in de vlakte in Pietrarossa zich een echte “stad” met monumentale gebouwen, waarvan verschillende overblijfselen zijn,ontwikkelde, terwijl op de helling nog altijd een vesting met robuuste muren uit de 1ste eeuw VC zichtbaar is. In de Oudheid had Trevi de controle over een groot deel van het dal tot aan de Monti Martani en over vele “villa’s” van de heuvelzone in het oosten. Het was bisschopszetel tot het begin van het IIde millenium.

    Het werd onder de Longobarden een administratieve hoofdplaats en vervolgens (begin 13de eeuw) een vrije Comune. In een verbond met Perugia om zich tegen Spoleto te verdedigen bevond het zich meermalen in conflict -met wisselend succes- met aangrenzende communes. In 1386 werd het opnieuw onafhankelijk.

    Het onderging dan het gezag van verschillende “capitano” en voornamelijk dat van het funest vicariaat van de Trinci van Foligno tot het einde van 1438. Als direct dominium van de Kerk, onder de bewindvoering van Perugia, volgde Trevi het lot van de Pauselijke Staten tot aan de eenmaking.

    Op het einde van de Middeleeuwen en in de Renaissance had het zijn beste periode, gekenmerkt door belangrijke handelspraktijken ( het werd “de droge haven” genoemd )en culturele activiteiten kwamen tot leven. In 1469 werd één van de eerste Monte di Pièta opgericht en in 1470 kwam er een drukkerij, de vierde in Italië en geleid door de eerste Drukkersgemeenschap (gilde) waarvan we kennis hebben.

    In 1784 kreeg het van Pius VI de titel van stad.

    (Vertaling en Bewerking: Ludo De Graef -Antwerpen 2009)

    More (Italian)Italiano.gif (234 byte) Mini gids TREVI Nederlandse pagina’s

    095

  • Ex chiesa e ospedale di S. Tommaso (Netherland)

    Italiano.gif (234 byte)

    Het gebouw staat boven de staatsbaan Flaminia, die als gevolg van een uitbreiding van 1961 een gedeelte van het terrein heeft ingenomen.

    Wegens de uitgebreide industrialisatie van de zone hebben verschillende gebouwen, inbegrepen de niet meer gebruikte serres, het bestaande gebouw, dat tot het einde van het vierde deel van de eeuw veel meer imponerend was wanneer het het enige complex was in een groot gebied alleen bedoeld voor landbouw, zo goed als verstikt.

    Het complex kan beschouwd worden al gevormd door drie onderdelen, één in het centrum, één naar het noorden en één naar het zuiden, die allen gebouwd werden op verschillende momenten en verschillende keren aangepast.

    Trevi, Italy. Ex lebbrosario e chiesa di S. Tommaso
    Trevi, Italy. Ex chiesa di S. Tommaso - Epigrafe

    Gevel en deurstijlen van de oude kerk

    Steen geplaatst door de abt Filippo Valenti.

    Het oudste gedeelte is het gelijkvloers van het centrale deel, waarin zich de gevel van de romaanse kerk, toegewijd aan S. Tommaso bevindt.

    Het is een mooie constructie in bewerkte steen in klassieke romaanse stijl, vermoedelijk uit de 12de eeuw.

    Zoals vele kerkjes uit deze periode in ons gebied is zij minutieus met de voorgevel naar het oosten gericht. Zij wordt overheerst door een meer moderne constructie, vermoedelijk uit het tweede deel van de 19de eeuw, wanneer het gebouw eigendom werd van de Congregazione di Carità en herbouwd werd als boerderij.

    Uit dezelfde periode kan men de bouw of de aanpassing van het zuidelijk gedeelte toeschrijven (richting Parrano) . Het noordelijk gedeelte richting berg is daarentegen een zeer oud

    Bouwwerk, een weinig later dan de kerk, voorzeker de leprozerij. Het gedeelte naar de vallei werd vervolgens bijgevoegd en toont de karakteristieke buitentrap van de landhuizen van de streek.

    De steen bevat volgende tektst

    SISTE VIATOR AC DISCE NOVUM LOCI DECUS
    HIC UBI ANNO MDCCXXXIV MENSE MARTIO
    MORATUS EST CAROLUS III REX HISPANIARUM
    CUM AD UTRIUSQUE SICILIAE REGNI POSSESSIONEM CAPESSENDAM PROGREDERETUR
    PIUS VI PONT.MAX.
    CUM VINDOBONA ROMAM REDIRET
    PARUMPER CONSEDIT
    A.D. III IDUS IUN. ANNI MDCCLXXXII
    UT COLLEGII CANONICORUM
    ET DECURIONUM TREBIATIUM
    OBSEQUIA EXCIPERET
    PHILIPPUS VALENTIUS
    ABBAS ECCLESIAE S. THOMAE
    MONUMENTUM PONI IUSSIT.

    Die als volgt kan vertaald worden:

    Stop reiziger en erken de nieuwe schoonheid van de plaats

    Hier waar in maand maart van 1734

    Karel III koning van Spanje verbleef

    Terwijl hij op weg was om bezit te nemen

    Van het Koninkrijk der beide Siciliën

    Pius VI, pontifex maximus,

    Wanneer hij naar Rome terugkeerde van Wenen

    Verbleef kort op 11 juni 1782

    Om de eerbetuigingen te ontvangen

    Van het college van geestelijken en Trevaanse leiders.

    Filippo Valenti

    Abt van de kerk van S. Tommasso

    Liet de steen aanbrengen

    Bij een verder onderzoek van de melding op deze steen, noteerde Tiberio Natalucci in zijn gedenkschriften in 1824

    “op 21 mei werd Pius VII ontvangen in de kerk van S. Tomasso van Trevi, en in het nabije gebouw werd hij samen met zijn gevolg vergast op een overvloedige verfrissing”.

    Vertaling en bewerking Ludo De Graef-Antwerpen 2010

    Ritorna alla pagina MONUMENTI Ritorna alla pagina CHIESE Vai alla pagina: l’Ospedale

    001-071

    Note

    1)Zenobi, Carlo; Storia di Trevi 1746-1946, Foligno, 1987, p. 130

  • Chiesa S.Stefano di Manciano 1 (Netherland)

    giubil03.JPG (5965 byte)
    Italiano.gif (234 byte)

    De ruïnes van de oude Kerk, toegewijd aan S. Stefano in Manciano di Trevi bevinden zich op 527 hoogte op top van de gelijknamige heuvel boven de Fosso Rio, die de grens vormde met Foligno.

    In de periode van de oorlogen tussen belangrijke gemeentes vormde het een strategische positie als voorpost aan de noordzijde van Trevi met zicht op Foligno en op een groot deel van de vallei en het gaf de mogelijkheid van controle over de dalen ten noord-noordoosten van Trevi, die altijd zeer belangrijk waren en de wegen naar de Marca van Ancona en het Hertogdom van de Varano di Camerino openden.

    Alleen de buitenmuren, de elegante halfcirkelvormige apsis en de crypte blijven over. Van de aanpalende oude abdij blijven alleen hier en daar enkele stenen over.


    Visualizza Ex Abbazia di s. Stefano in una mappa di dimensioni maggiori.

    Trevi, Italy. Manciano, Chiesa di S. Stefano, vista da sud.

    Van de klokkentoren, die volgens een document in 1610 door de bliksemgetroffen werd, blijft geen spoor over. De oprichting ervan zou kunnen teruggaan tot de 12de eeuw. Het was één van de belangrijkste bouwwerken van zijn tijd. Zoals alle kerken is zij met apsis naar het oosten en met de gevel naar het westen georiënteerd.

    De asymmetrische plaatsing van de apsis ten overstaan van de as van de bouw en het portaal met twee toegangen doen een uitbreiding vermoeden, naar het zuiden toe, met de daaruit voortvloeiende afbraak van de originele muur aan de rechterzijde van wie binnenkomt.

    Trevi, Italy. Manciano, Chiesa di S. Stefano, interno.

    De uitstekende muurtextuur, met goed bewerkte blokken uit degelijke lokale kalksteen, onderstreept een zeer accurate constructie, ook in de nadien bijgevoegde gedeelten.

    De rondboog van een zijdeur in de zuidermuur laat toe de uitbreiding te dateren wanneer in de streek nog geen

    Gotische spitsboog bekend was en nochtans zou het meest recente deel van de constructie in de eerste helft van de 13de eeuw opgericht moeten zijn.

    Trevi, Italy. Manciano, Chiesa di S. Stefano, porta laterale.

    Porta laterale

    De ingangen van de voorgevel zijn zeer zorgvuldig ontmanteld en herzet terwijl men helemaal niet weet hoe zij er in het begin uitzagen.

    Aan de binnenzijde van de noordermuur kon men in het begin van de 80-er jaren nog sporen van kleur op enkele flarden van bovenliggende pleisterlagen (intonaco), terwijl men geen weet heeft van de sluitstukken van de drie bogen die de zoldering ondersteunden

    Mondelinge getuigenissen in de 70-er jaren vertellen dat in 1920 de kerk nog in gebruik was voor kerkelijke diensten. Een jager herinnert zich dat in 1956 nog een restant van een dak “ aan de apsis” bestond, waaronder hij bescherming zocht bij een wolkbreuk.

    Vertaling en Bewerking Ludo De Graef – Antwerpen 2010

    Ulteriori notizie

    Ritorna alla pagina CHIESE

  • Chiesa S.Pietro a Pettine – Epigrafi (Netherland)

    Italiano.gif (234 byte)
    Trevi, Italy. Chiesa di S. Pietro a Pettine. Epigrafe classica

    Dit mooi klassiek grafschrift wordt vermeld door de C.I.L. maar daarenboven was ze verloren omdat ze in het altaar ingewerkt was.1

    De monumentale Duitse verzameling, samengesteld tussen de 19de en 20st eeuw, vermeldt haar daarentegen op grond van een voorgaand afschrift..2

    Aan het licht gebracht tijdens de laatste restauratie-werken, kan men ze nu bekijken ingewerkt in de vloer van het koor, omdat ze zo gevonden is. De laatste regel,”ondergedompeld” mortel ontbreekt. (inedito 2000)

    Ook met het povere licht kan men gemakkelijk lezen, in perfecte overeenstemming met het oude afschrift.

    SVLPICIVS

    L. L. EROS

    PICTOR

    IN FRONT P XV

    (IN AGR. P XV)

    Nochtans stelt het grafschrift hier voor Sulpicio, Liberto di Lucio, pittore, wiens graf 15voet meer voorwaarts en 15 voet binnen het veld ligt.

    Aan de noordzijde een andere deur die als architraaf een maansikkel heeft en dichtgemaakt is met andere restanten.

    Op 4 november 1998 heeft Bill Thayer uit Chicago, op bezoek in Trevi, een ander fragment van grafopschrift (frammento di epigrafe) in een hergebruikt marmerblok in een muur.

    Hij heeft hierover reeds melding gemaakt in zijn grote website,waar hij ernaar verwijst.

    De noordmuur was vroeger onnoemelijk bedekt met klimop, eraf gehaald bij de laatste interventie, en nochtans was het vermelde fragment lang verborgen gebleven.

    Trevi, Italy. Chiesa di S. Pietro a Pettine. Porta nord, tamponata

    Deur van de noordmuur met architraaf in de vorm van een maansikkel

    Vertaling en bewerking Ludo De Graef – Antwerpen 2010

    Chiese romaniche Chiesa di S. Pietro a Pettine EPIGRAFI

    107

    Note

    1)Corpus Inscriptionum Latinarum, vol. XI, 2 1, n.5009; C.Zenobi, Trevi Antica , Foligno, 1995 p.99

    2) Codice Vaticano n° 6040 “Sabiniense

  • Chiesa S.Pietro a Pettine – Affreschi (Netherland)

    Italiano.gif (234 byte)
    Trevi, Italy. Chiesa di S. Pietro a Pettine. S. Pietro

    Aan de linkerkant van de apsis vindt men deze prachtige figuur van de heilige Petrus, patroonheilige van de kerk, welke Nessi dateerde aan het begin van de 15de eeuw.1

    Meer recentelijk werd het toegewezen aan Bartolomeo da Miranda die in de vierde decade van de 15de eeuw erg aktief was in deze zona, vooral in het nabijgelegen Pietrarossa2. Recentelijk werd één van zijn werken in Bovara gevonden (sua opera a Bovara. )

    Langs de linkermuur bevindt zich , nogal goed bewaard, een tweeluik met S. Antonius van Padua en Madonna met Kind. De versiering van het kleed van de Madonna met mooi gelaat is origineel. In de inscriptie kan men nog een deel van de datum bemerken: M4.., in volstrekte overeenkomst met de toewijzing van Nessi, die in zijn tijd omwille van de aanwezigheid van verschillende gedeponeerde voorwerpen, de basis van het schilderij niet kon onderzoeken.

    De drapering van de figuur van de Madonna wijst naar de hand van Bartolomeo da Miranda of één van zijn leerlingen (onuitgegeven 2006)

    Trevi, Italy. Chiesa di S. Pietro a Pettine. Affresco di Paolo Bontulli, 1525

    Deze fresco gedateerd 1525, wordt toegeschreven aan

    Paolo Bontulli da Percanestro.

    De geometrische versiering van de achtergrond is identiek aan deze van de vereerde beeltenis van de Madonna della Stelle.

    Santuario della Madonna della Stella. L'immagine della Madonna della Stella (XVI sec.)

    La Madonna della Stella Foto Bruno Ottaviani

    Ritorna alla pagina Chiese romaniche Ritorna alla pagina Chiesa di S.Pietro a Pettine

    001-065

    Note 1) S. Nessi, S. Ceccaroni, Da Spoleto a Trevi lungo la Flaminia, Spoleto, 1979, pag.154 e successive riedizioni: Trevi, guida turistica.

    2) F. Todini, La pittura umbra, Dal Duecento al primo Cinquecento, I, Milano, 1989, p. 26..

  • Concerto Richard Montgomery Hig School Choir

    Organizzazione Tecnica: ITC – International Tours Centre Srl – Viale Liegi, 33 – 00198 Roma

    Chiesa di San Francesco

    Concerto

    Mercoledì 22 giugno 2005 ore 21

    Richard Montgomery High School Choir

    (Coro di 40 voci)

    Musiche classiche, sacre e spiritual di

    Best, Dawson, de Cormier, du Pare, Hogan, Jeffers,
    Leo Hassler, Maxwell, Mozart, Osborne, Rossi, Spevacek.

    Dirige il Maestro Ronald Frezzo All’Organo Camille Frezzo

    Programma

    “Haleluya”

    Haleli Nafshi

    Salomone Rossi (1580 – 1623)

    “Laudate Dominum”

    Vespri del Confessore

    W A. Mozart (1756 – 1791)

    “Ave Verum Corpus”

    “Kyrie”
    “Gloria”
    “Sanctus Benedictus”
    “Agnus Dei”

    Missa Secunda

    Hans Leo Hassler (1564 – 1612)

    “Samachti B’omrim Li”

    Charles Osborne (b.1927)

    “Benedicat Vobis Dominus”

    Henri du Parc

    “Alleluia”

    Ralph Maxwell

    “A Roving”

    Arr. da Ron Jeffers

    “He’s Gone Away”

    Canto Popolare

    Arr. da Jack Best

    “Shenandoah”

    Arr. da Linda Spevacek

    “Ev’ry Time I Feel The Spirit”

    Spiritual

    Arr. da Wm. Dawson

    “Oh Lord Hear My Prayer”

    Moses Hogan (b. 1957)

    “Oh Let Me Fly”

    Arr. da Robert de Cormier

    Richard Montgomery High School

    La Scuola Superiore Richard Montgomery, è un’istituzione esistente da più di 110 anni, la più vecchia della Contea del Montgomery, Maryland, una periferia di Washington DC. L’Istituto é un sistema composto da ben 120 scuole pubbliche che educano più di 140.000 studenti, sotto la direzione del Dr. Jerry Weast. La musica, è parte integrante della vita della scuola già da molti anni. Il Ricliard Montgomery Fligh School Choir, si compone di studenti che provengono da tre diversi ensembles: i Madrigals, il Concert Choir e il Treble Chorale, che si uniscono in un unico coro in occasione di eventi particolari nella città di Washington DC, come l’inaugurazione biennale del Sindaco, il Concerto in onore del Governatore del Maryland, avvenuto lo scorso 2003 e l’inaugurazione della Presidenza di George Bush nel 2001. Le prove corali iniziano generalmente a Novembre, dopo le lezioni scolastiche. Il repertorio musicale, selezionato per la tournée in Italia, è principalmente a carattere religioso e include Musica Sacra, Secolare e quella Contemporanea del compositore inglese John Rutter.

    Moreno Carrasco, principal, has been in institution for over 110 years,. the oldest high school in Montgomery County, Maryland, a suburb of Washington, DC. The school is part of the Montgomery County Public School system consisting of over 120 schools educating more than 140,000 students under the leadership of Dr. Jerry Weast, Superintendent of schools. Music has been an integral part of the curriculum for many, many years, both vocally and instrumentally. Three music teach­ers are presently on the staff. The Italy Choir from Richard Montgomery High School, formed especially for this historic tour, is comprised of students from the three existent ensembles – Madrigals, Concert Choir & Treble Chorale. The various ensembles perform frequently in the Washington, DC metropolitan area including regular performances for the School, senior citizens groups, the bi-annual mayoral inauguration, the Governor of Maryland’s. Inaugural Concert in 2003 and the Bush Presidential Inauguration in 2001. Rehearsals began in November after school, in the evenings and on weekends. While the repertoire selected for this trip is primarily religious, the ensembles perform both sacred and secular music reflecting many cultures and from all historical eras in the Western tradition from Palestrina to the contemporary English composer John Rutter.

    Ronald P. Frezzo

    Insegnante vocale e musicale della Richard Montgomery High School, Rockville, Maryland, ha insegnato nelle scuole pubbliche della Contea del Montgomery per 20 anni, nella Archbishop Carroll High School, Washington DC, per 11 anni e ha operato anche come Assistente Direttore all’Università Cattolica Americana. Ha ottenuto una Laurea in Educazione Musicale ed un Master in Conduzione Corale all’Università Cattolica Americana. Assunse poi la carica di Direttore di Musica Sacra presso la Chiesa Cattolica “Little Flower” in Bethesda, Maryland che inantenne per 27 anni. Attualmente è insegnante di Musica per il “Programma Internazionale di Baccalaureato”, per studenti provenienti da Stati Uniti. Canada ed Europa. Gli fu consegnato il premio “Agnes Meyer Outstanding Educator”, per l’Anno Accademico 1999/2000

    Vocal and International Baccalaureate Music instructor at Richard Montgomery High School in Rockville, Maryland has taught in the Montgomery County Public School for 20 years, preceptor by 11 years at Archbishop Carrol High School Washington DC, and was formerly lire Assistant Director of Alumni at the Catholic University of America. Mr. Frezzo holds the Bachelor of Music Education and Master of Music in Choral Conducting from The Catholic University of America and has been Director of Sacred Music for 27 years al Little Flower Catholic Church in Bethesda, Maryland. He is a teacher-trainer in music for the International Baccalaureate program and has given over 25 workshops over the past 10 years in the US, Canada. and Europe. He was the Montgomery County recipient of the Agnes Meyer Outstanding Educator Award adjudged by the Washington Post for the academic year 1999/2000. He is in demand as a music consultant, clinician and guest conductor in many areas of tbc US.

    Camille Anselmo Frezzo

    Pianista organista. ha ottenuto una laurea in lingua Francese e alti riconosci­menti in Musica all’Università del Maryland. Dall’età di 8 anni, suona l’organo nelle parrocchie. Attualmente dirige il Contemporary Choir alla Chiesa di S. Bernadette in Silver Spring, Maryland. E’ stata Direttrice del Dipartimento di Salute e Servizi Umani del Governo Federale degli Stati Uniti, Rockville, Maryland. Ha insegnato musica nella scuola Elementare S. Bernadette per 14 anni, dove ha diretto il Cherub e Youth Cboirs, dando anche lezioni private di pianoforte. Suona con disinvoltura sia il piano che l’organo.

    Accompanist, holds a Bachelor’s Degree in French Language with minors in Music and Italian from the University of Maryland. She has been a church organist since the age of 8 and presently directs the Contemporary Choir at St. Bernadette’s Church in Silver Spring, Maryland. Formerly an editor for the Department of Health and Human Services of the US Federal Government in Rockville, Maryland: she has taught elementary school music at St. Bernadette’s for the past 14 years and initiated and directed a Church Choir and Youth Choir and teaches private piano. At case both with the piano and organ, besides her liturgical work she has accompanied many singers in the Washington, DC area. She “along with Ron Frezzo” is the proud parent of three daughters, Cristina, Gina & Joanna.

    Ritorna alla pagina EVENTI Ritorna alla pagina

  • Concerto inaugurale

    DOMENICA 19 GIUGNO 2005 ORE 17

    Chiesa di San Francesco

    Concerto inaugurale

    del restaurato organo cinquecentesco di Trevi

    quando a cantar con organi si stea

    Ensemble Arte Musica – Maestro Francesco Cera

    Coro Polifonico Città di Trevi – Cantori di Cannaiola

    programma

    Saluti delle Autorità: Giuliano Nalli – Sindaco di Trevi

    Maria Rita Lorenzetti -Presidente Giunta Regionale Umbria

    Benedizione dell’organo: S.E. Mons. Riccardo Fontana, Arcivescovo di Spoleto- Norcia

    Interventi: Wijnand van de Pol – Bernardino Sperandio – Luisa Forsoni – Andrea Pinchi

    Aperitivo nel chiostro

    Infoline 0742 33 22 22

    L’organo è stato restaurato da Pinchi Fabbrica Artigiana Organi – Foligno

    CARISSIMI E MONTEVERDI TRA MOTTETTI E DIALOGHI SACRI

    ENSEMBLE ARTE MUSICA

    direttore Francesco Cera

    Rosita Frisani, Loredana Bigi – soprani

    Vincenzo Di Betta – tenore

    Filippo Bettoschi – baritono

    Giuseppe Pistone – arciliuto

    Francesco Cera – organo

    I brani vocali sono introdotti da intonazioni per organo di autori italiani tra ‘500 e ‘600.

    Girolamo Frescobaldi

    (1583-1643)

    Toccata quinta sopra i pedali (Roma 1627)

    Claudio Monteverdi

    (1567-1643)

    Jubilet tota civitas – dialogo per due soprani

    Salve Regina – per baritono

    Currite populi – mottetto per tenore

    Giacomo Carissimi

    (1605-1674)

    Super flumina Babilonis – dialogo a quattro voci

    Tollite sancti mei – dialogo per 2 soprani e baritono

    – intervallo –

    O quam pulchra es – mottetto per tenore

    Giovanni Felice Sances

    (1600-1679)

    Stabat Mater – per soprano (L.Bigi solista)

    Venite videte – mottetto per soprano (R.Frisani solista)

    Giacomo Carissimi

    Dicite nobis – dialogo a quattro voci

    Fondato e diretto da Francesco Cera, esegue il vasto repertorio vocale italiano del periodo barocco, dal madrigale alla cantata e nelle diverse espressioni della musica sacra. I cantanti che collaborano con Arte-Musica sono attivi come solisti sia nel repertorio cameristico che nell’Opera. L’Ensemble Arte Musica ha esordito su CD (per la Tactus) con musiche sacre inedite del bolognese seicentesco Colonna, riscuotendo il plauso della critica e debuttando al Festival delle Fiandre a Bruges nel 1997. Successivamente incide il Quarto libro di Madrigali di Carlo Gesualdo e il Lamento di Arianna con gli Scherzi Musicali del 1632 di Claudio Monteverdi, interpretazioni che si distinguono per una lettura nuova e anticonvenzionale della vocalità barocca, pur condotta alla luce delle testimonianze storiche. Nel 2001 la rivista Orfeo presenta l’ensemble e nel 2002 la rivista Amadeus pubblica un CD di Cantate e Sonate di Domenico Scarlatti. Arte Musica si è esibito presso importanti rassegne internazionali tra cui l’Istituzione Universitaria dei Concerti a Roma, Le feste di Apollo a Parma, Les Gouts Reunis a Losanna, Linzner Schloss Konzerte, Festival van Vlaanderen a Bruges, Tage fur Alte Musik im Brandenburg, Festival di Augsburg, Festival Cantar Lontano, Festival Galuppi di Venezia, effettuando registrazioni per RAI Radio tre, ORF e Euro Radio. Tra i programmi del 2005 i tre Stabat Mater di Sances, Vivaldi e Pergolesi, mottetti inediti di Giacomo Carissimi nel quattrocentenario della Nascita e in formazione puramente strumentale, i concerti per violino e organo di Vivaldi.

    FRANCESCO CERA

    Bolognese, dopo gli studi di organo e di clavicembalo conclusi sotto la guida di Luigi Ferdinando Tagliavini e di Gustav Leonhardt, si è affermato tra i giovani interpreti italiani di musica antica facendosi apprezzare per una consapevolezza stilistica che abbraccia diverse espressioni musicali. Oltre agli strumenti storici a tastiera, Francesco Cera estende il suo interesse alla musica vocale e strumentale del periodo barocco. Dal 1991 al 1994 ha fatto parte dell’ensemble Il Giardino Armonico, esibendosi in tutta Europa e attualmente dirige l’Ensemble Arte-Musica, col quale esegue il vasto repertorio vocale italiano. Particolarmente apprezzato nel repertorio cembalo organistico del cinque-seicento italiano, ha realizzato numerose incisioni solistiche, tra cui le opere complete di Michelangelo Rossi, Tarquinio Merula, Bernardo Storace, Antonio Valente, ottenendo vasti consensi dalla critica internazionale. La sua interpretazione delle Sonate di Domenico Scarlatti è stata accolta come una vera rivelazione, per l’intensità comunicativa e il rilievo drammatico, oltre che brillante. Di Scarlatti ha prodotto tre CD con le sonate tratte dal manoscritto datato 1742 (Tactus). Tiene concerti come solista al clavicembalo e all’organo partecipando a rassegne internazionali e su organi storici. Suoi concerti sono stati registrati da Radio 3 Belgio, dalla ORF Austriaca e dalla Radio Svizzera. Ha pubblicato musiche di Bernardo Pasquini (Andromeda editrice) e articoli musicologici. Inoltre ha tenuto seminari e mastercalss presso varie istituzioni tra cui l’Accademia di Musica Italiana per Organo, l’Acadèmie d’orgue de Fribourg, il Conservatorio di La Spezia e la Royal Academy of Music di Londra. Dal 2001 vive a Roma dove è attivo come Ispettore onorario per la tutela degli organi storici.

    Ritorna alla pagina EVENTI Ritorna alla pagina