[naar een artikel van Tommaso Valenti in het tijdschrift La Torre di Trevi del 1898, opgenomen in Curiosità Storiche Trevane, Foligno, Campitelli, 1922]
De nota’s in klaar tussen de vierkante haakjes[ ] werden toegevoegd bij het opstellen van onderstaande tekst
Hij staat in de zuidoost hoek van Piazza Vittorio Emanuele [Sinds de periode na WOII : piazza Mazzini]
De documenten die dejuiste periode van zijn bouw zouden hebben kunnen vaststellen zijn helaas verdwenen.
Ik geloof nochtans dat we met zekerheid kunnen stellen dat de werken begonnen zijn ronde de 13de eeuw.
In de 14de eeuw en wel in 1354, begint men in Notulen van de Gemeente (Riformanze del Comune) welke de verslagen zijn van de oude gemeenteraden, enkele discussies die verwijzen naar de Toren te vinden. In dat jaar werd de bescherming, die men nog kan zien, aan de toren aangebracht ter ondersteuning van de kantelen. Deze ondersteuning werd toen “mand “ genoemd..
Corrado Trinci van Foligno die zich omstreeks 1420 z had meester gemaakt van Trevi en die vervolgens de Investituur als Vicarius (8 oktober 1424) voor een periode van 3 jaar gekregen had, van Martinus V , liet de toren verlagen tijdens zijn bewind; maar daarna liet de Gemeente hem herbouwen omdat in de verte het klokkengelui niet meer gehoord werd (1429).
Vedi anche: Orologio
Dit werk werd voltooid met de medewerking van de ganse stad en wel op deze wijze, ofwel werk van twee of drie “stoklengtes” voor iedere priorij, ofwel werk voor iedere twee maanden, zolang de taak van de Priori duurde.
Een “stoklengte” kwam overeen met 12 m³ muur.
De Gemeente stelde zich garant de stenen, het zand en de kalk te leveren. De arbeiders werden 15 Florijnen per “stoklengte” betaald. Om deze kosten te kennen betalen legde de Gemeente een belasting van 10 soldi in geld per haard (per familie).
De uitvoering van de werken evenwel verliep niet zoals het moest zijn, en vandaar dat in 1461 de Gemeente gedwongen de klokken uit de toren te halen en het uurwerk in de toren (orologio) in de toren van St Emiliano over te brengen. Hierna werd de toren opnieuw opgericht in 1462. Maar ook deze werken werden slecht uitgevoerd, zodat hij in 1464 nog een keer werd gerestaureerd.
En hiervoor werd de Comune aangemaand omdat het vallende puin van de toren een zekere Ser Grazioso da Perugia doodde, zoals Mugnonio, Notaris in Trevi vermeldt in zijn Annali, die bewaard worden in Vaticaanse Bibliotheek [Stampato nel 1921, in Archivio per la Storia Ecclesiastica dell’Umbria, vol. V, edizione critica di Don Pietro Pirri ].
Als gevolg van aardbevingen kwam er in 1691 nieuwe schade aan de Toren. Hierdoor werd het aantal kantelen teruggebracht tot 4, waar nu de 4 pilaren zijn op de hoeken. Bij deze gelegenheid werden ook de klokken geplaatst waar ze nu hangen, verborgen bovenaan de Toren.
Van de oude klokken werden er twee in 1351 gegoten. De grootste werd volgens sommigen gezegend door Paus Bonifacius IX (Tomacelli) vermoedelijk wanneer hij voorbij Trevi kwam om in Perugia de opstand van het volk (Raspanti) tegen de adel te kalmeren (1397)
Maar meer geloofwaardig is dat de Klok ingezegend werd door een zekere Natale Dedlla Torre, bisschop van Veglio die de klok zijn naam gaf en haar “Natale noemde op voorwaarde dat ze geluid werd bij de uitvoering van de doodstraf op staffe van de kerkban. Aan deze klok werd speciale eigenschap om op een ogenblik kwaaddoende regens te verdrijven toegeschreven. Op de flanken van de Toren zie je de ingevoegde maatgeving van de stenen , zoals door Commune voorgeschreven aan de steenbakkers.
Aan de binnenkant van de grootste klok is dit dystichon aangebracht
Convoco, signo, noto, debello, concino, ploro
Arma, dies, horas, nubila, laeta, rogos.
Zulke inscriptie wordt soms een weinig anders in vele oude klokken aangebracht en kan als volgt vertaald worden:
Ik verzamel, ik tel, ik klep, ik verwijder, ik vier, ik beween
Troepen, dagen uren, onweer, feesten doden
Dit en vele andere notities, die te lang en te moeilijk zouden zijn, werden gevonden in ons Gemeentelijk Archief genoemd delle Tre Chiavi en in de Istoria di Trevi van Durastante Natalucci, waarover reeds gesproken werd.
Vertaling en Bewerking Ludo De Graef – Antwerpen 2010
Ritorna alla pagina MONUMENTI Vedi anche: Segui le orme 204